Written by Vandaag bereikte het nieuws dat Twitter gehacked zou zijn. In navolging van Facebook lag een ander populair Social Network medium plat. Ik ben zelf niet zo fan van Twitter, maar het feit dat het plat ligt door een aanval van buitenaf is redelijk schokkend te noemen.
Het is de laatste tijd schering en inslag. Afgelopen week stond er op tal van websites het hoofd van Wilders, waarbij de onderkant door een slechte photoshopkunstenaar was vervangen door die van een aap. Geenstijl had vrij snel deze zogenaamde hacker gevonden en het bleek dat hij voornamelijk sites had gehacked die gebruik maakten van Joomla en andere open source meuk.
Helaas moet ik bekennen dat ook mijn websites gehacked zijn geweest. Hoe ik er aan ben gekomen is nog steeds een vraag. Maar feit was wel dat ik in juni in eens overal een iframe in had staan die naar de bekende chinese sites doorverwezen. Ik schrok me kapot en vroeg me vooral af waar ik het opgelopen had. Ik had mijn computer pas helemaal opnieuw geïnstalleerd, niets gedownload en ben redelijk voorzichtig met rondsurfen. Sterker nog, ik gebruik een Apple…
Maar toch moest ik er ook aan geloven en omdat mijn blog nog 6 WordPress updates achterliep was ook deze gehacked. Handmatig updaten van zo’n oude versie was niet 1 van mijn favoriete bezigheden en na een avond vloeken, lukte het me dan eindelijk om alles weer draaiende te krijgen. Toch bleek er nog ergens 1 iframe in te zitten. Google kwam langs, keek…noteerde en vervolgens had ik een mooi waarschuwingsscherm voor mijn website zitten. Ik besloot alles maar te verwijderen, zodat Google door zou hebben dat ik de slechtste niet ben. Maar Google denkt dan niet zelf en na het aangeven via de handige Google Tools werd er begrepen dat ik niets kwaads in zin heb.
De laatste tijd worden we ook professioneel gezien doodgegooid met spam, virusses, malware etc. etc. Vandaag maar weer op al mijn computers de virusscan laten draaien. En Little Snitch rinkelt bij elke poep of scheet die mijn computer laat. Ik word er een beetje moe van. De digitale criminaliteit neemt zo enorm toe. Pinautomaten die in bepaalde wijken buiten staan, sla ik al over. En als ik dan buiten gepind heb, check ik bij thuiskomst gelijk mijn rekening of die niet al geplunderd is. Noem het waanzin…ik noem het voorzorg. Nu alles digitaal is, lijken we wel zo lek als een vergiet te zijn. Ik vind het niet leuk meer. Mijn collega gaf laatst een goed voorbeeld. Hij kwam iemand tegen, maar wist eigenlijk niets meer te bepraten. Want al zijn nieuws had hij al gelezen in zijn krabbels op Hyves. We delen alles met iedereen en ook met mensen waarmee we het niet willen delen.
Ik geef het toe…ik kan niet zonder internet. Mijn laptop is mijn beste vriend en ik wil alleen een telefoon die ik als modem kan gebruiken. Maar door alle aanvallen van de laatste tijd, ontwikkel ik een internetparanoia! Mijn computer voelt alsof er overal mieren aan het kriebelen zijn. Internet jeukt!